|
Merkez:1990
sayımına göre
toplam nüfûsu
133.061 olup,
112.117’si ilçe
merkezinde,
20.944’ü
köylerde
yaşamaktadır.
İlçe toprakları
genelde düzdür.
DoÄŸusunda Davras
Dağı, güney
batısında Akdağ,
orta kesiminde
ise Isparta
Ovası yer alır.
Ekonomisi tarıma
dayalıdır.Gülcülük
ve gülyağcılık
yaygındır.
Bağcılık
geliÅŸmiÅŸtir.
Yüksek
kesimlerde
hayvancılık
yapılır.İplik
Fabrikası,
SümerbankHalı
Fabrikası,
Çimento
Fabrikası un
fabrikaları
başlıca sanayi
kuruluşlarıdır.
İlçe merkezi
Akdağ’ın kuzey
eteklerinde
kurulmuÅŸtur.
İzmir-Aydın-Eğirdir
demiryoluna
Bozanönü
istasyonunda
ayrılan bir
hatla bağlanır.
Mimârî bakımdan
modern bir ÅŸehir
olan Isparta
Anadolu’nun
hızla gelişen
illerindendir.
Aksu:1990
sayımına göre
toplam nüfûsu
9591 olup,
2921’i ilçe
merkezinde.
6670’i köylerde
yaşamaktadır.İlçe
toprakları orta
yükseklikteki
engebeli
alanlardan
meydana
gelmiÅŸtir.
DoÄŸusunda
DedegülDağları
yer alır.
Ekonomisi tarım
ve hayvancılığa
dayanır. Başlıca
tarım ürünleri
buÄŸday, patates
ve
soğandır.Yüksek
kesimlerde
hayvancılık
yapılır. Evlerde
halı ve kilim
dokumacılığı
yaygındır.İlçe
merkezi,Dedegöl
Dağları
eteklerinde
kurulmuÅŸtur.
Eğirdir’e bağlı
bucak iken 19
Haziran 1987’de
3392 sayılı
kânunla ilçe
oldu.
Atabey:1990
sayımına göre
toplam nüfusu
7561 olup,
5010’u ilçe
merkezinde
2551’i köylerde
yaşamaktadır.Merkez
bucağına bağlı 5
köyü
vardır.Yüzölçümü
202 km2 olup,
nüfus yoğunluğu
37’dir. İlçe
topraklarının
kuzey ve
batısında Barla
Dağı güneyinde
Bazonönü Ovası
yer alır. Barla
Dağının
güneyinde zengin
çayırlarla kaplı
1000-1500 m
yükseklikte
platolar vardır.
Ekonomisi gül
yetiÅŸtiriciliÄŸi
ve
gülyağcılığına
dayanır. El
tezgahlarında
yapılan
Halıcılık önde
gelen geçim
kaynağıdır.İplik
fabrikası
başlıca sanayi
kuruluşudur.İlçe
merkezi denizden
1000 m
yükseklikte
Barla Dağı
eteklerinde
kurulmuÅŸtur.
Eski adı
Agros’tur.
Tarihi çok
eskilere
dayanır.Güney
batısında
AntikSeleukei
Sidara ÅŸehri
kalıntıları
vardır. 1921’de
Büyük Millet
Meclisi
kararıyla Atabey
ismini aldı.
İlçe belediyesi
1910’da
kurulmuÅŸtur.
EÄŸirdir:
1990
sayımına göre
toplam nüfûsu
41.266 olup,
15.828’i ilçe
merkezinde.
25.438’i
köylerde
yaşamaktadır.Merkez
bucağına bağlı
23, Kocapınar
bucağına bağlı 2
köyü vardır.İlçe
topraklarını
EğirdirGölü ile
bu gölü Isparta
Ovasından ayıran
daÄŸlardan
meydana
gelir.Kuzeybatısında
Barla Dağı,
batısında
DavrasDağı,
doÄŸusunda
Dedegül Dağı yer
alır. Eğirdir
Gölünün büyük
bölümü ile
Kovada Gölü ilçe
sınırları içinde
kalır. Başlıca
düzlükler göle
dökülen dere
vâdilerinde yer
alır.
Ekonomisi tarım,
hayvancılık ve
balıkçılığa
dayanır. Başlıca
tarım ürünleri
buÄŸday, patates,
ve soÄŸan olup,
ayrıca az
miktarda arpa,
şekerpancarı,
fasulye ve nohut
yetiştirilir.Göl
çevresinde
sulanabilen
arazide sebze ve
meyvecilik
yapılır.
En çok elma
üretilir.
Yaylalarda ise
ençok koyun ve
kılkeçisi,
köylerde ise
daha çok sığır
beslenir.Gölde
tatlı su
balıkçılığı
yapılır.Kerevit,
sazan ve sudak
başlıca av
ürünleridir.Kerevit
yurt dışına
ihraç edilir.
Halı atölyeleri
başlıca küçük
sanâyi
kuruluşlarıdır.
Evlerde de halı
ve kilim
dokumacılığı
yapılır.
İlçe merkezi
Eğirdir Gölünün
güney kıyısında
göle doğru
uzanan Kaleburnu
Yarımadası
üzerinde
kurulmuÅŸtur.
Isparta-Konya
karayolu ilçeden
geçer.İl
merkezine 36 km
mesafededir.
Isparta’dan ilçe
istasyonuna
kadar gelen bir
demiryolu
vardır.Hamidoğulları
BeyliÄŸine
baÅŸÅŸehirlik
yapmıştır.İlçede
ülke çapında
hizmet veren
KemikHastalıkları
Hastânesi ve
Süleyman Demirel
Üniversitesine
bağlı, Su
Ürünleri Yüksek
Okulu vardır.
Gelendost:1990
sayımına göre
toplam nüfûsu
22.739 olup
7338’i ilçe
merkezinde,
15.401’i
köylerde
yaşamaktadır.Merkez
bucağına bağlı
13 köyü
vardır.Yüzölçümü
624 km2 olup,
nüfus yoğunluğu
36’dır.İlçe
topraklarının
kuzeyinde
Kirişli Dağı,
güneyinde
Dedegül Dağı ve
bu dağların
ortasında
GelendostOvası
yer alır.
Eğirdir Gölünün
bir bölümü ilçe
sınırları içinde
kalır.Ovayı
DoÄŸanoÄŸlu
(Yalvaç)Deresi
sular.
Ekonomisi tarıma
dayalıdır.
Başlıca tarım
ürünleri buğday,
arpa, nohut,
haÅŸhaÅŸ ve
şekerpancarıdır.
Bağcılık ve elma
yetiÅŸtiriciliÄŸi
yaygın olarak
yapılır.Hayvancılık
ikinci derecede
geçim
kaynağıdır. En
çok koyun ve
kılkeçisi
beslenir. Ev
tezgahlarında
halı
dokumacılığı
yapılır.
İlçe merkezi,
Eğirdir Gölünün
doğu kıyısında
bir ova
kenarında
kurulmuÅŸtur.Isparta-Konya
karayolu ilçenin
güneydoğu
kıyısından
geçer.İl
merkezine 81 km
mesafededir.
Denizden 940 m
yüksekliktedir.
1952’de ilçe
olanGelendost’un
belediyesi
1951’de
kurulmuÅŸtur.
Gönen:1990
sayımına göre
toplam nüfûsu
11.103 olup,
6053’ü ilçe
merkezinde,
5050’si köylerde
yaşamaktadır.İlçe
toprakları orta
yükseklikteki
düzlük
alanlardan
meydana
gelir.Isparta
Ovasının bir
kısmı ilçe
sınırlarında
kalır. Ekonomisi
tarıma
dayalıdır.Gül
yetiÅŸtiriciliÄŸi
ve gül yağcılık
yaygındır.
Yüksek
kesimlerde
hayvancılık
yapılır. Ev
tezgahlarında
halı dokunur.
Merkez ilçeye
bağlı
belediyelik bir
kaza iken 9
Mayıs 1990’da
3644 sayılı
kânunla ilçe
oldu.
Keçiborlu:1990
sayımına göre
toplam nüfûsu
19.766 olup,
8955’i ilçe
merkezinde
10.811’i
köylerde
yaşamaktadır.Merkez
bucağına bağlı
15 köyü
vardır.Yüzölçümü
565 km2 olup,
nüfus yoğunluğu
35’dir. İlçe
toprakları orta
yükseklikte
engebeli
araziden meydana
gelir.KuzeydoÄŸusunda
Karakuş Dağı,
güneybatısında
SöğütDağı,
doğusunda Kapı
Dağı yer alır.
Bu dağların
ortasında bir
plato vardır.
Ekonomisi tarıma
dayalıdır.
Başlıca tarım
ürünleri
şekerpancarı,
arpa, buÄŸday ve
elma olup,
ayrıca az
miktarda soÄŸan,
patates, armut
ve haÅŸhaÅŸ
yetiÅŸtirilir.
Bağcılık ve
gülcülük
yaygındır.Hayvancılık
ikinci derecede
gelir kaynağı
olup, canlı
hayvan
ticaretine
yöneliktir. Ev
tezgahlarında
halı
dokumacılığı
yapılır. İlçe
topraklarındaki
kükürt yatakları
Etibank
tarafından
iÅŸletilir.
İlçe merkezi
Keçiborlu Deresi
Vâdisinde
kurulmuştur.İstanbul-Antalya
ve
Eğirdir-Isparta-İzmir
demiryolu
ilçeden geçer.
İl
merkezine 40 km
mesafededir.
Denizden
yüksekliği 1040
metredir.İlçe
belediyesi
1902’de
kurulmuÅŸtur.
Senirkent:
1990
sayımına göre
toplam nüfûsu
24.388 olup,
10.738’i ilçe
merkezinde,
13.650’si
köylerde
yaşamaktadır.Merkez
bucağına bağlı 8
köyü
vardır.Yüzölçümü
600 km2 olup,
nüfus yoğunluğu
41’dir.İlçe
toprakları kuzey
ve güneyden
daÄŸlarla
çevrilmiş bir
alanda yer
alır.Güneyinde
Barla ve Kapı
Dağları,
kuzeyinde
Karakuş Dağları
ile bu dağların
ortasında
Senirkent Ovası
yer alır.
EğirdirGölünün
bir bölümü ilçe
sınırları içinde
kalır.
Ovayı Gençali
Deresi sular.
Ekonomisi tarım
ve dokumacılığa
dayalıdır.
Başlıca tarım
ürünleri
şekerpancarı,
arpa, elma,
üzüm, buğday ve
soÄŸan olup,
ayrıca az
miktarda
patates,
baklagiller ve
armut
yetiÅŸtirilir. El
tezgahlarında
halıcılık yaygın
olarak
yapılır.Salça
fabrikası
başlıca sanayi
kuruluÅŸudur.
İlçe merkezi
Hoyran Gölüne
(Eğirdir Gölünün
kuzey parçası)
açılan bir
ovanın batı
kenarında
kurulmuÅŸtur.
Denizden
yüksekliği 1040
metredir.
İl merkezine 72
km mesafededir.
Fazla geliÅŸmemiÅŸ
olan Senirkent
1952’de İlçe
olmuştur.İlçe
belediyesi
1886’da
kurulmuÅŸtur.
Sütçüler:
1990
sayımına göre
toplam nüfûsu
21.957 olup,
4062’si ilçe
merkezinde,
17.895’i
köylerde
yaşamaktadır.
Merkez bucağına
bağlı 20,
Kasımlar
bucağına bağlı 8
köyü vardır.
Yüzölçümü 1288
km2 olup, nüfus
yoÄŸunluÄŸu
17’dir. İlçe
toprakları
engebeli
alanlardan
meydana gelir.
DoÄŸusunda
Dedegül Dağı,
orta ve
güneyinde
KuyucakDağı yer
alır. Dağların
yüksek
kesimlerinde
hayvancılık
açısından önemli
yaylalar vardır.
DaÄŸlar meÅŸe,
köknar,
kızılçam,
karaçam, sedir
ve ardıç
ormanları ile
kaplıdır.
Ekonomisi
hayvancılığa
dayalıdır. Ekime
müsait
toprakları
azdır. Başlıca
tarım ürünleri
buÄŸday, arpa ve
elmadır. Ev
tezgahlarında
halı
dokumacılığı
yapılır. İlçe
merkezi,Aksu
Çayına karışan
bir dere
vâdisinde
yamaçlara
kurulmuÅŸtur.
Denizden
yüksekliği 1000
metredir.Önemli
yollardan, uzak
olduÄŸundan
geliÅŸmemiÅŸ,
küçük bir
yerleÅŸim
merkezidir. Eski
ismi
Cebel’dir.İl
merkezine 102 km
mesafededir.
Belediyesi
1938’de
kurulmuÅŸtur.
Şarkikaraağaç:
1990
sayımına göre
toplam nüfusu
38.993 olup,
12.253’ü ilçe
merkezinde
26.740’ı
köylerde
yaşamaktadır.
Merkez bucağına
bağlı 27 köyü
vardır.İlçe
toprakları
genelde
dağlıktır.Kuzey
ve
kuzeydoÄŸusunda
SultanDağları,
güneyinde
DedegülDağı,
batısında Anamas
Dağı ve bu
dağların
ortasında
Şarkikaraağaç
Ovası yer
alır.Ovayı Eğri
Çayı sular.
Beyşehir Gölünün
bir bölümü ilçe
sınırları içinde
kalır. Dağlarda
köknar, sedir,
karaçam ve ardıç
ormanları
vardır.
Ekonomisi tarıma
dayalıdır.
Başlıca tarım
ürünleri
şekerpancarı,üzüm,
buÄŸday, elma,
arpa, patates,
haÅŸhaÅŸ, nohut,
soÄŸan, fasulye
ve
armuttur.Hayvancılık
geliÅŸmiÅŸ olup,
genelde sığır ve
koyun beslenir.
Ev
tezgahlarında
dokumacılık
yapılır.Yem,
barit, tuÄŸla,
kiremit
fabrikaları
başlıca sanâyi
kuruluşlarıdır.
Uluborlu:
1990
sayımına göre
toplam nüfûsu
11.970 olup,
10.072’si ilçe
merkezinde,
1898’i köylerde
yaşamaktadır.Merkez
bucağına bağlı 4
köyü
vardır.Yüzölçümü
322 km2 olup,
nüfus yoğunluğu
37’dir. İlçe
toprakları üç
tarafı dağlarla
çevrili bir
alanda yer
alır.Kuzey ve
batısını Karakuş
dağları,
güneyini ise
Kapıdağ
engebelendirir.
DaÄŸlardan
kaynaklanan
suları Gençali
Deresi toplar.
Senirkent
Ovasının bir
bölümü ilçe
sınırları içinde
kalır.
Ekonomisi tarım
ve dokumacılığa
dayanır. Başlıca
tarım ürünleri
arpa ve buÄŸday
olup, ayrıca az
miktarda elma,
üzüm, nohut,
patates, armut
ve soÄŸan
yetiştirilir.Süt
üretimi
gayesiyle sığır
besiciliÄŸi
yapılır. Ev
tezgahlarında
halı
dokumacılığı
yaygındır. İlçe
topraklarında
kireçtaşı
yatakları
vardır.
İlçe merkezi,
Kapıdağ
eteklerinde düz
bir alanda
kurulmuÅŸtur.Tarihi
çok eski
devirlere kadar
uzanmaktadır.Konya’yı
Yalvaç üzerinden
Denizli’ye
baÄŸlayan
karayolu ilçeden
geçer.İl
merkezine 69 km
mesâfededir.
Belediyesi
1864’te
kurulmuÅŸtur.
Yalvaç:
1990
sayımına göre
toplam nüfûsu
85.053 olup,
28.028’i ilçe
merkezinde,
57.025’i
köylerde
yaşamaktadır.Merkez
bucağına bağlı
21, BaÄŸkonak
bucağına bağlı 9
köyü
vardır.Yüzölçümü
1415 km2, olup
nüfus yoğunluğu
60’tır. İlçe
toprakları
genelde
dağlıktır.Kuzeyinde
Karakuş Dağları
ve
Sultandağları,
güneyinde
Güllüce Dağı,
güneybatısında
Kirişli Dağı yer
alır. Dağların
iç kesiminde
orta yükseklikte
düzlükler
vardır.
DaÄŸlardan
kaynaklanan
suları Hoyran ve
Yalvaç dereleri
toplar.
Ekonomisi tarıma
dayalıdır.
Başlıca tarım
ürünleri elma,
buğday, üzüm,
arpa,
şekerpancarı,
patates, armut,
soÄŸan ve
haşhaştır.
Hayvancılık
geliÅŸmiÅŸtir.
Koyun ve sığır
besiciliÄŸinin
yanında az
miktarda Ankara
keçisi de
beslenir. TuÄŸla,
kiremit
fabrikaları ve
tabakâneler
başlıca sanâyi
kuruluşlarıdır.
İlçe merkezi
Eğirdir Gölü
havzasının
kuzeydoÄŸusunda
SultanDağlarının
eteklerinde
kurulmuÅŸtur.
Deniz’den
yüksekliği 1160
metredir.
Akşehir’i
Senirkent
üzerinden
Denizli ve
Isparta’ya
baÄŸlayan
karayolu ilçeden
geçer.Târihi çok
eski devirlere
dayanan bir
yerleÅŸim
merkezidir.İsmini
OÄŸuz Beylerinden
Sakız ve Emir
boyuna mensup
Yalvaç Beyden
almıştır.İlçe
belediyesi
1864’te
kurulmuÅŸtur.
YeniÅŸarbademli:
1990
sayımına göre
toplam nüfûsu
7323 olup,
6199’u ilçe
merkezinde
1124’ü köylerde
yaşamaktadır.
Merkez bucağına
bağlı 2 köyü
vardır.İlçe
toprakları
dağlıktır.
Batısında
Dedegül Dağları
yer alır.
Ekonomisi tarım
ve hayvancılığa
dayalıdır.
Evlerde halı
dokumacılığı
yaygındır.İlçe
merkezi Dedegül
Dağları
eteklerinde
kurulmuÅŸtur.
Şarkikaraağaç’a
bağlı bir bucak
iken 9 Mayıs
1990’da 3644
sayılı kânunla
ilçe oldu. |